Beetje stil

Jemig. Alweer zo lang terug dat ik hier mijn hersenspinsels heb gedeeld.

Laten we zeggen dat het druk is. Druk met van alles.

Zo ben ik weer heerlijk aan de hobby 🙂

image

Glazen etsen :mrgreen: om maar even een voorbeeld te noemen. Zo leuk en het resultaat is top!

image

Maar ook een leuk verlicht lijstje maken is leuk!!!

Ik had even 5 dagen verplichte rust.

image

Iets met een scheve tegel op het trottoir. Gelukkig mocht ik het er, na overleg met de gipskamer, na 5 dagen zelf afknippen.

image

Ook ben ik maar weer eens verder gegaan met mijn granny stripe deken. Die lag maar te wachten en te wachten. Zo zonde.

image

Gister brachten we een bezoek aan Sinterklaas en zijn pieten. Kleine broer vond het erg leuk en speelde met directeur piet.

Al met al dus lekker druk.

xoxo
Mrs. W.

33 jaar

Ja! Vandaag ben ik 33 jaar! Vandaag is MIJN verjaardag, de dag waarop ik volgens de kalender mezelf een jaar ouder mag noemen.
Misschien ben ik wel bijzonder want ik vind het helemaal niet erg dat ik 33 ben geworden. Oh jee, dichterbij de 35 en dan volgt de 40 al snel.
Nou en?
Leeftijd is maar een cijfer of in mijn geval en natuurlijk in jullie geval ook 2 cijfers.
3 cijfers wil ik heus halen maar wel in goede gezondheid en dat mijn koppie het ook nog allemaal door heeft.

33

Maar goed, vandaag dus jarig.
Vieren doe ik het niet vandaag 🙂 Ben gezegend met een schoonmoeder en schoonzus die op 26 en 27 oktober jarig zijn, dus het is een druk weekendje geweest.
Daarnaast waren er nog veel meer verjaardagen en leuke dingen afgelopen weekend dat ik zoiets had van.
Weet je wat we doen het lekker op 2 november. Blijf ik gewoon nog lekker een paar dagen jarig 🙂 Leuk!!

33 jaar al een behoorlijk leven achter me en natuurlijk nog een veel langere tijd te gaan!
Achter me een leven vol ervaringen, up & downs, positieve en negatieve dingen, blijdschap en verdriet.

Maar vandaag sta ik aan het begin van een nieuw jaar in mijn leven, een jaar wat mij gaat brengen wat ik wil en waar ik me best voor ga doen.
Een jaar waarin ik mijn droom/dromen ga na jagen.
Want als iemand anders het kan, dan kan ik het ook!

dreams

Er zijn een 4tal dromen/doelen die ik dit jaar wil halen. Of dat ook gaat lukken…daar blog ik volgend jaar over. Als ik mijn 34ste verjaardag vier!
Verklappen hier doe ik ze niet, want dat is niet leuk en dan gaan jullie mij misschien vragen goh hoe staat het met dat doel en met die droom.
Nee, ik laat het hierbij.
Dit jaar gaan we positiever maken, daar gaan we voor. Ik doe mijn schouders er in ieder geval onder.

Fijne maandag

xoxo Mrs. W.

Project Overtollig

Afgekort Project O.

Alles wat overtollig is moet weg! Ben er klaar mee.
Overtollige spullen, kleren, rommel, kilo’s! Hup weg ermee.

Enkele weken geleden ben ik begonnen met Project O steeds meer begon de troep in huis me tegen te staan. Ook die kilo’s die nog in de weg zitten moeten weg, maar eerst die troep!

Toen ik ging samenwonen met D kwamen wij allebei van onze slaapkamer in ons ouderlijk huis. We gingen niet eerst naar een flatje of een appartement, nee we gingen samenwonen in een eengezinswoning. En een best grote ook 🙂 We wonen er nog steeds, nu dan ook nog eens samen met grote en kleine broer.

Onze meubels kochten we via Marktplaats, we hebben vele kilometers gereden en veel gelachen. Zo sprokkelde wij ons interieur bij elkaar! Als we weer nieuwe meubels nodig hebben doen we het weer op die manier.

Maar terug naar het onderwerp. Project O.

Na het verhuizen van al onze spullen van onze ouders naar ons eigen stulpje, hadden we een woning gevuld. Bizar.
Je “woont” in een slaapkamer en dan heb je met die spullen een heel huis gevuld.
Door de jaren heen kwamen daar natuurlijk veel spullen bij. We hebben beiden onze hobby’s en de spullen daarvoor groeiden in de jaren, kan ik toch wel zeggen, explosief.

Toen kwam grote broer en moest er een kamer leeg, geen probleem! We hebben ruimte genoeg. Spullen werden verdeeld over de derde slaapkamer en de zolder, waar we ook even een vliering in maakten. Nog meer ruimte 🙂
Kleine broer kwam en daar waren we al op voorbereid, de vliering lag inmiddels tot de nok toe vol spullen om over de zolder maar niets te zeggen.

Let’s pile it up! Laten we dat maar zeggen.

Het afgelopen jaar, heb ik heel veel leuke dingen gefreubelt op zolder, maar ik miste werkruimte, ik maakte 50 bij 50 cm vrij op mijn bureau om iets te kunnen maken. Maar echt ideaal was het niet.

Want naast die 50 bij 50 centimeter werkplek lag alles op stapels, was het opendoen van de kast waar mijn scrapbookspullen in lagen geen goed idee….deur open…betekende VANGEN!!!!!

Maar naast de zolder, was ook de trapkast een plek geworden die we vol bleven stoppen met allerlei troep uhhh spullen excuus.

En toen…kwam de omslag

Enkele weken geleden besloot ik dat het tijd was om Project O te starten.
Opruimen, uitzoeken, weggooien, (eventueel) verkopen, re-organiseren! Ik had er zin in.
Zo’n plan valt natuurlijk altijd tegen. Had helemaal geen zin om nog weken of maanden in de ellende te zitten.
In mijn hoofd was het een aantal dagen project. Maar ik ben nog steeds op zolder bezig. Heb wel kleine broer zijn kledingkast al uitgezocht en de trapkast is inmiddels netjes.

Ergens valt dit tegen, maar het is ook een teken dat het in mijn hoofd nog niet helemaal lekker gaat.
Je kunt niet in een dag de wereld rond op je fiets. En zo kan je ook je hele huis niet opruimen, uitzoeken & reorganiseren in een week.
Daarnaast doe ik het op mijn eigen tempo en laat ik me door niks of niemand opjagen. Als ik een dag geen zin heb of twee dagen doe ik gewoon lekker niets.

Maar Project O gaat door, en zal slagen.
Want een opgeruimd en ruim huis, betekend ook ……
Precies it’s all about the head.
Ik verlang naar ruimte, ik verlang naar orde. Als ik dat heb bereikt hier in huize W. zal ik met mijn verwerking ook verder kunnen.

Fijne regenachtige en winderige dinsdag!

xoxo
Mrs. W

Vreugde, verdriet, geluk, liefde

Vorige maand werd grote broer alweer 5 jaar!
Nog als de dag van gister weet ik hoe ik me voelde dat mijn mooie mannetje in het ziekenhuis op mijn buik/borst werd gelegd.
Wat een gevoel is dat zeg. Ondanks dat de bevalling een hel was, maakte dat kleine lijfje op mijn huid het waard om die pijn te doorstaan.
rp_tim-300x200.jpg
*hier was grote broer een paar dagen oud*

Nu is hij een hele vent, 5 jaar, zit alweer in groep 2 en gaat met veel plezier naar school.
Het liefst op de fiets 🙂 En natuurlijk heel hard racen dan, want dat kan mamma niet zo goed :p

Binnenkort ook op zwemles….waar is mijn baby-tje gebleven? hihihi

Mamma…grote broer is nu een grote jongen.

Maar ook kleine broer was jarig! 2 jaar alweer, werd mijn andere knappe kereltje!
Wat gaat de tijd snel.

bas
*hier was kleine broer een paar dagen oud*

Hier had hij nog last van zijn nekje, maar gelukkig hebben pappa en mamma hun gevoel gevolgd en na een bezoekje aan de osteopaat is kleine broer een heel andere mannetje geworden.

Een blij mannetje, een boefje, een barrel. Kleine broer doet vooral ook dingen die grote broer nooit deed. Kastjes openmaken, overal bovenop klimmen. We hebben onze handen vol aan kleine broer, maar hij is zo leuk, lief en grappig dat je dat snel weer vergeet.

Ben een heel gelukkige moeder van en vrouw van. Heb een super gezinnetje. *trotse lach op gezicht*
Want ondanks de narigheid hebben we het allemaal goed doorstaan.

Zelf nog wel hard aan het werk met mezelf, want zoals zo vele tegen ons zeggen, het is niet niets. Verwerken van het alles kost tijd. De paniekaanvallen worden minder, maar we zijn er nog lang niet.

20 september was “mijn dag” de dag waarop ik twee jaar geleden wakker werd en kon eindelijk aan mijn familie en vrienden kon laten zien dat er “niets” met me aan de hand was.
Net als vorig jaar plande we weer een dag vol leuke dingen! Want je moet het leven vieren! Niet uitstellen, want straks ben je misschien wel te laat.

Op die dag werd goed duidelijk hoe je darmen reageren op je pysche. Ik heb dus regelmatig op de WC gezeten op mijn dag. Ik baalde hier ontzettend van.

De tranen vloeien nog regelmatig in grote hoeveelheid, maar geluk en liefde voeren de boventoon! We staan er positief in en we gaan er met zijn allen voor.

xoxo
Mrs. W.

Voorraadkast – vriezer

Stiekem ben ik jaloers, ja je leest het goed jaloers.
Jaloers op de mensen met een overvolle voorraadkast en vriezer.
Mensen die wanneer je daar onverwachts op visite bent, je gewoon mee kan blijven eten.
Ze altijd iets voor bij de koffie hebben, het niet uit maakt of je daar in je eentje binnenstapt of met z’n 10en.
Er is altijd genoeg.
Zij putten uit een onuitputbare (lijkende) voorraadkast en een vriezer met een jaar lang voer-voorraad.

Ik heb dus niet zo’n voorraadkast en al helemaal niet zo’n vriezer.
Waarom? Nou ik ben een verwend nest. Tegenwoordig is de Jumbo elke dag open, dus is mijn instelling wat veranderd.
Ik haal geen voorraad, of beter gezegd ik haal niet voor een week al boodschappen hoor, ik kan toch zo naar de Jumbo.

En daar gaat het dus mis!
Want het komt hier wel eens voor dat ik geen koekje bij de koffie heb, of dat net de cola op is terwijl visite dat graag zou drinken.

En die halve koe en dat hele varken en dat stukje schaap ligt hier al helemaal niet in de vriezer.

Natuurlijk zet ik elke avond een maaltijd op tafel, maar soms als het met je hoofd niet helemaal lekker gaat en ik dus geen zin heb op naar die Jumbo te gaan die toch alle dagen open is……
Dan ga ik op blauwe scherm, komen er errors! Grrrr had ik maar zo’n vriezer, had ik maar zo’n voorraadkast.
Kon ik maar putten uit een voorraad waar je u tegen zegt.

Maar helaas, niets van dat alles.

Misschien moet ik daar maar eens verandering in brengen. Want stel dat we dit jaar een hele strenge winter krijgen. Stel dat we door een meter of twee sneeuw voor de deur, niet meer naar de Jumbo kunnen die alle dagen open is. Wat dan?

Precies! Dus ik ga NU een boodschappenlijstje maken. Want je weet maar nooit wanneer het gaat vriezen!

Mrs.
W.

*foto’s geleend op het www

Hema….dag Piet….uhm?? sorry

Blegh! Wat is dit nu weer?
Zijn we helemaal van de ratten besnuffeld? Zijn we godverdomme van ons geloof gevallen?
Waar gaan we heen zeg!

Van de week las ik dit: iets met zwarte piet.

Dus wij gaan de Nederlandse tradities maar even veranderen? Omdat zwarte piet na jaren nu ineens fout zou zijn?

Laat ik duidelijk zijn. Ik respecteer een ieder, in zijn doen en laten, zijn geloofsovertuiging en alles wat daarbij hoort.
Oké ik ben wel eens geïrriteerd als mijn buurvrouw krijsend als een kraai met een of andere liedje staat mee te bleren en mijn glazen staan te trillen in de kast.
Oké ik zal wel eens niet zo heel vriendelijk tegen iemand kunnen zijn als ik mijn dag niet heb.

Maar je zult mij niet horen over de opkomst van de vreemde artikelen in bijvoorbeeld de plaatselijke Jumbo. De Jumbo die haar assortiment aanpast aan het veranderen van de bevolking hier in Nederland. Aanpassen omdat andere culturen andere eetpatronen en dus ook andere producten met zich mee brengen. Prima! Top! Goed geregeld.

Wij houden rekening met mensen met een geloofsovertuiging in welke vorm dan ook. En ook de gebruiken die daarbij horen.
Maar wij bidden niet, wij gaan niet naar de kerk, wij zijn niet bekend met de Ramadam, wij vieren geen Suikerfeest, wij weten niet hoe….wij passen ons aan, wij accepteren andere culturen… wij …… ach wij….

Wat ach?! Wij vieren graag Sinterklaas. Sinterklaas die eind november weer voet op Nederlandse bodem zet, Sinterklaas die zijn 100en Pieterbazen weer mee heeft naar Nederland. Sinterklaas die samen met zijn Pieterbazen er voor ieder kind weer een spannende tijd van maakt. Sinterklaas die met zijn Pieterbazen de schoenen van de kinderen vult die vlak daarvoor de longen uit hun lijfjes hebben gezongen zodat Sinterklaas maar ook zijn Pieterbazen het zouden horen.

Sinterklaas en zijn Pieterbazen, wat mooi. Ben er mee opgegroeid en ik vind dat het bij de Nederlandse tradities hoort.
Maar het lijkt erop dat de mensen die denken dat dit NIET bij de Nederlandse tradities horen de overhand gaan krijgen. Zij krijgen hun gelijk.
Want ja die Pieterbaas hè?! Dat is toch wel een heet hangijzer.
Want ja:
Zwarte piet,
Eigenlijk lieve kinderen willen heel veel mensen dit niet
Zijn zien piet als slaaf en voelen zich gediscrimineerd,
Als sinterklaas jullie meteen bezoek vereert.
Nu zeggen de mensen van de Hema ook maar,
Doe de pieten maar groen, rood en doe ook maar ander haar.
Want ja de Nederlandse cultuur,
Is dat nog een haring met ui en wat zuur?
Drop, en stroopwafels volgen in deze rij?
Maar hoor Zwarte Piet van Sinterklaas er nog wel bij?
Klompen, tulpen en wat nog meer,
Het stukmaken van onze eigen cultuur doet mij zeer.
Als we over 10 jaar schaatsen op de plas?
Denken we terug…weten jullie nog hoe het was?
In november en december met Sinterklaas en Pieterbaas,
jongens staakt het wildgeraas.
Want als we nog even zo door gaan,
verliest menigeen zijn november/december bijbaan.
Geen disco met de Pieten meer,
jeetje mensen het doet mij nu al zeer.
Wil Sinterklaas dit jaar wat schenken,
Geef die idioten dan maar wat stof om over na te denken.
Bij ons komt Sinterklaas hoe dan ook met zijn pieten.
Wij blijven daar elk jaar van genieten.
Winkels die ineens moeite hebben met de kleur van zwarte piet zijn huid,
Daar geven wij geen cent meer uit.
Maken we straks nog klompen, stroopwafels of drop,
Of houdt het Nederlandse straks gewoon op?
Worden we een land met een naam maar zonder authentieke gebruiken?
Zitten deze plannen ook al in kannen en kruiken?
Ik wacht het af,
Tot die tijd sta ik voor paf.

Was getekend,
Sinterklaas & Zwarte Piet en Nederland fan
Mrs. W.

Beauty

image

xoxo
Mrs. W.

Positief? Wie?

Het lijkt vaak ver te zoeken. Helaas.
Tijdens het boodschappend doen, op het schoolplein.

Jagges! Het lijkt allemaal maar negatief te zijn allemaal. Bah!

Ook op het welbekende Facebook, waar ik dacht met een grote groep “figuren” in een groep te zitten die het ook leuk vinden om te hobby-en en zo af en toe wat te ontwerpen.

Maar Nee, het tegendeel is de laatste weken (nou eigenlijk maanden) wel bewezen! In plaats van gewoon lekker positief te zijn en elkaar complimenten te geven over wat de andere gemaakt heeft. Nee joh, lekker afkraken met z’n allen. Want joh dat voelt goed, wat een schijnheilig zooitje. Bah bah bah!

Ga maar op les, op les waar ik leer over dit soort dingen heen te lezen. Want jezus zeg wat een figuren, wat een negativiteit. Bah! De herfst komt er zeker weer aan. Iets met blaadjes van de boom en dat soort ongein.

Laten we elkaar gewoon in elkaar waarde laten. Gewoon eens positief tegen elkaar zijn. Geef dat complimentje gewoon eens. Je zult merken dat er dan ineens heel andere mensen om je heen zijn. En weet je….misschien hè?! Misschien, krijg je ook een complimentje! Zou je goed doen!

Be you! It’s the best thing you can be!

xoxo
Mrs. W.

Your worst….

yourworst

xoxo
Mrs. W.

Nooit meer

Dingen die nooit meer gebeuren.
Je hoort vaak zeg nooi nooit.

Maar ik zal nooit meer zwanger zijn…
Ik zal nooit meer ongesteld zijn.

Dat laatste is niet erg. Fijn juist, maar toch als je 32 bent. Toch klopt het niet.

Het eerste was natuurlijk geen keuze. Maar toch….zwangere vrouwen om je heen. Het voelt raar. Nooit zal ik (uh correctie zullen wij) er voor kunnen kiezen om een derde te willen, kijken of het lukt.

Nooit meer. It sucks sometimes!)

Mrs. W.