Category Archives: Vroeger

Jij

liefde

In het tweede deel van 2000 liep jij stage en ik werkte er al.
Net als ik kwam jij met de trein aan en moest je ook met de bus naar je stageplek. Mijn werkplek was er tegenover.

De reis in de bus terug naar het station, was voor mij een kleine 20 minuten rust. Even geen telefoon, even geen mesen die hun wachtwoord kwijt waren, geen papierjams. Even niets.
De bus was een moment van rust. Tot jij kwam stage lopen op het terrein, samen met klasgenoten.
Het was rumoerig in de bus. Geen rust meer.

Eerst vond ik je een vervelend mannetje, of eigenlijk was je nog een jongetje 😉
Jij praatte veel, jij verstoorde mijn rustmoment.

Uit de bus, de trein in. Op het station waar ik moest uitstappen, stapte ik uit en stapte op mijn fiets om nog 12 kilometer naar huis te fietsen. Door weer en wind. Want met de bus, dat was op die tijden geen optie. De bus reed ook niet zovaak als dat bij jou op “jouw” station wel was. Ik woonde niet in de stad. Maar in een dorpje, waarvan jij het bestaan niet wist.

Weken gingen voorbij en ik begon aan jou te wennen. Het was eigenlijk wel gezellig dat geouwehoer in de bus.
We wachten samen op de bus aan het eind van de werkdag. We stapten samen op de trein. We wisselden af en toe wat woorden.

Het eind van het jaar naderde en mijn collega zei ik wens voor Sinterklaas een leuke vriend voor jou.

Vanuit de organisatie waarvoor ik werkte en waar jij stage liep werd een kerstlunch georganiseerd. Ik zag dat niet zitten en jij ook niet. Waarop jij mij “verplichtte” mee te gaan naar Hoorn. Jij zou met de auto komen ipv met de trein. Ik stemde in, vanuit Hoorn kon ik ook naar huis komen met de trein. Dus wat heb ik te verliezen.
Jij kocht in Hoorn kerstcadeautjes want dat moest je nog halen.

We dronken bij V&D warme chocolademelk en we hadden er iets bij, iets…weet niet meer wat. In ieder geval iets met een kiwi. En die kiwi smeet je bij de V&D uit het raam want die wilde je niet.

*****iets met vonk*****

Lachen was het! En we hebben veel gelachen. Niet alleen daarom, maar ook om mijn opmerking of je vooraf of achteraf wilde betalen.

Qua humor zaten we op een lijn, (en zitten we nog).

Jij bracht mij naar huis, jij dacht waar kom ik terecht? Over een smalle dijk. Je droomde over een boerderij met een schuur waar je lekker zou kunnen sleutelen aan auto’s. Helaas die droom werd geen werkelijkheid. We reden “mijn” dorpje binnen en helaas het was een hoekhuis.

Ik voelde mij op mijn gemak bij jou en kon mezelf zijn. En die vonk….ja….
Uhm…ja…uh ik ga maar eens. Ik zoende je en jij zoende terug.

Die zaterdag kwam je met een aantal van je vrienden naar het café waar ik iedere zaterdag heen zin. Die zaterdag is een van de laatste zaterdagen in mijn kroeg geworden.

Jij en ik! Ik en jij!

Ik hou van je!

xoxo
Mrs. W.

p.s vooraf of achteraf betalen ging over het betaald parkeren 😉

33 jaar

Ja! Vandaag ben ik 33 jaar! Vandaag is MIJN verjaardag, de dag waarop ik volgens de kalender mezelf een jaar ouder mag noemen.
Misschien ben ik wel bijzonder want ik vind het helemaal niet erg dat ik 33 ben geworden. Oh jee, dichterbij de 35 en dan volgt de 40 al snel.
Nou en?
Leeftijd is maar een cijfer of in mijn geval en natuurlijk in jullie geval ook 2 cijfers.
3 cijfers wil ik heus halen maar wel in goede gezondheid en dat mijn koppie het ook nog allemaal door heeft.

33

Maar goed, vandaag dus jarig.
Vieren doe ik het niet vandaag 🙂 Ben gezegend met een schoonmoeder en schoonzus die op 26 en 27 oktober jarig zijn, dus het is een druk weekendje geweest.
Daarnaast waren er nog veel meer verjaardagen en leuke dingen afgelopen weekend dat ik zoiets had van.
Weet je wat we doen het lekker op 2 november. Blijf ik gewoon nog lekker een paar dagen jarig 🙂 Leuk!!

33 jaar al een behoorlijk leven achter me en natuurlijk nog een veel langere tijd te gaan!
Achter me een leven vol ervaringen, up & downs, positieve en negatieve dingen, blijdschap en verdriet.

Maar vandaag sta ik aan het begin van een nieuw jaar in mijn leven, een jaar wat mij gaat brengen wat ik wil en waar ik me best voor ga doen.
Een jaar waarin ik mijn droom/dromen ga na jagen.
Want als iemand anders het kan, dan kan ik het ook!

dreams

Er zijn een 4tal dromen/doelen die ik dit jaar wil halen. Of dat ook gaat lukken…daar blog ik volgend jaar over. Als ik mijn 34ste verjaardag vier!
Verklappen hier doe ik ze niet, want dat is niet leuk en dan gaan jullie mij misschien vragen goh hoe staat het met dat doel en met die droom.
Nee, ik laat het hierbij.
Dit jaar gaan we positiever maken, daar gaan we voor. Ik doe mijn schouders er in ieder geval onder.

Fijne maandag

xoxo Mrs. W.

Serviesgoed versus Social Media

Verbazing, onbegrip, de plank misslaan, waarom?

Serviesgoed versus Social Media.

Het is 2014 (even voor degene die onder een steen leven en niet weten dat we in de zesde maand van 2014 zitten). Social Media is voor vele van ons een onderdeel van het dagelijks leven.
Zal meteen toegeven dat ook ik dagelijks een aantal maal mijn Facebook TL check, Twitteren doe ik een stuk minder.
Heb ook geen vogeltjes meer in mijn hoofd…dus misschien als het straks weer korter licht is en ik vaker als kluizenaar achter mijn PC op zolder zit, ik mijn vleugels weer uitslaan in het land dat Twitter heet.
Ook daar zal ik, zoals een vogel dat doet, zo af en toe eens flink op een aantal dingen schijten.

Social Media, iets waar ik in mijn jeugd (Ja, mensen ik ben 32 dus ik mag het over vroeger en mijn jeugd hebben) nog nooit van had gehoord.
Wij speelde slagbal in de straat met tennisballen naast een rits geparkeerde auto’s en er werd niet gezeurd over een deuk of kras. Tenminste niet tegen ons.
We gingen met een handvol roestige spijkers en een hamer naar een boom in het groen en sloegen deze in de boom om zo makkelijk in de boom te kunnen klimmen. (de boom staat er nog….)

Tegenwoordig is dat wel anders, kinderen op de basisschool zijn in de laatste klassen al uitgerust met een ware smartphone.
Spelen games op PC, playstation, Xbox…of misschien wel gewoon op hun smartphone.
Zijn minder buiten (uitzonderingen daargelaten) en en en (rest naar eigen wens aanvullen).

Met het hele Social Media tijdperk komen ook de zogenoemde “games” met zich mee.
Op Hyves weet ik nog over de kleur van je BH of waar je handtas stond. Ook deze “spelletjes om reacties uit te lokken” waren toen al hip! Hyves goes way back!
Nu bestaat er een hoax wijzer dus ben je snel genezen als je geen snars van dit soort dingen begrijpt.

Gister was het voor mij de druppel! Op mijn TL verschenen 30!!!! zinloze (in mijn ogen hè) statusupdates zoals WC papier op, sokken op, geen tampons meer, waarom ben ik geil als ik alleen ben, en ben onder een boete uitgekomen door mijn borsten te laten zien.
Nutteloze updates die reacties uitlokken in de trant van: heb hier nog wel een pak voor je hoor, moet je ik een paar sokken brengen, wil je een gebruikte of een nieuwe, je kunt de hand toch ook aan je zelf slaan, dan is agent zeker alleenstaand…….Pfff jongens.

Het zal vast aan mij liggen, zeker gezien de reacties die het voortbracht.
Ik zie de humor er niet van in.
Deze statusupdates zijn er namelijk om awareness te “creëren”. Awareness voor kanker in welke vorm dan ook.
Uiteraard vind ik die awareness heel belangrijk, we moeten deze klote-ziekte nooit vergeten. Wie is er niet iemand in zijn of haar nabije omgeving verloren of wie kent er niet iemand die tegen deze ziekte vecht. Precies! Iedereen!
Maar waarom deze zinloze, reactie-uitlokkende statusupdates? Sorry ik snap de grap waarschijnlijk niet.
Ik gooi extra in de collectebus!
Maar misschien komt dat wel omdat ik heel anders in het leven sta.
Anders in het leven omdat ik twee keer het licht heb mogen zien, maar dat er een groep mensen mijn borstbeen gekneusd hebben om hier terug te krijgen op deze aardkloot.
Misschien veranderd dat een mens wel in alles, doen, denken, willen, zien, voelen – misschien?

Vroeger smeten we thuis een serviesgoed naar de klote als we bericht kregen dat iemand kanker had, vloekten we de hele tyfus bende bij elkaar. Een uitlaatklep zoals we dat nu kennen was er niet! En misschien maar beter ook.
Het wekt namelijk nogal wat dingen op. Mensen interpreteren dingen niet zoals bedoeld. Gaan met HOOFDLETTERS tikken of gebruiken het ! meervoudig.
Waarom? Waarom is er zoveel frustratie als iemand zijn hart lucht op een van de platformen die tegenwoordig binnen handbereik zijn?
Waarom moet iedereen zijn of haar gelijk krijgen? We wonen toch in Nederland, waar wij een mening en een eigen wil mogen hebben?
Social Media…..af en toe moet het gewoon uit! Uit het systeem, uit je dagelijkse ritme.

Ik tref het niet de laatste dagen. Gister werd ik debiel van de status-updates, plaatste in reactie daarop ook een update met reacties tot gevolg.

Vandaag wilde ik voor kleine broer een ID kaart aanvragen en de mevrouw achter de balie had blijkbaar haar dag niet en sprak mij op een toon aan die niet geheel paste. Het voelde alsof getrouwd zijn een misdaad was :S Bent u getrouwd? Waar is u man? Heeft hij toestemming gegeven voor het aanvragen? Heeft u het formulier met handtekeningen bij u?
(gelukkig allemaal goed gekomen hoor! ID is aangevraagd).

Dat was opstootje twee binnen 48 uur wat mijn verstand niet helemaal begreep, maar zoals altijd komt alles in 3-en. Zo nu ook….

Pesten is al jaren een “BIG THING” (oh jee, ik gebruik hoofdletters. Mijn excuses). Een big thing dus. Vroeger, ja hoor daar is hij weer, vroeger deed je dat op het schoolplein, op school, op straat, als je elkaar zag of je zocht elkaar op. Tegenwoordig is het natuurlijk nog makkelijker: Social Media.
Waar het op het schoolplein na schooltijd of zo vlak voor het eten ophoudt gaat het op Social Media gewoon door.
Ook ik was de sjaak vroeger, ook ik werd gepest. Maar nee ik sta er boven. Boven degene die mij het leven een stuk minder leuk hebben gemaakt op de basisschool en de middelbare school. Ik sta er boven! Maar ik kan heel goed begrijpen dat in deze tijd je niet meer kunt vluchten voor pesterijen. Facebook, Twitter, Whatsapp en wat je allemaal niet meer hebt om elkaar tegenwoordig te bereiken.

Het derde incident was dan ook in deze context…haar zoon kwam overstuur thuis. Iets met een groep tegen één. Als moeder zijnde postte zij een statusupdate op Facebook. Met een ware reactie-vloedgolf tot gevolg. Opmerkingen als ik zal ze wel even dit of dat, meervoudig ! gebruik. Het ging er niet netjes aan toe, mijn vriendin daarentegen bleef correct en beleefd naar iedereen die haar de les wilde lezen! Chaupeau meid! Top!
Waarom hadden ook deze mensen na het lezen van haar statusupdate uit frustratie of kwaadheid even een bord of beker uit de kast aan gruzelementen gegooid? Misschien moeten we daar maar weer naar terug!

Maar niet alleen het pesten gaat door.
Ook het gal spuwen over iets wat je is overkomen. Even een uitlaatklep…dus een tweetje of een statusupdate.
Iedereen heeft er iets op te zeggen, iedereen denkt zijn/haar gelijk te hebben.
Mensen hou op! Get a live! En geniet vooral van je leven! Al is het maar van de kleine dingetjes….GENIET!

Natuurlijk spuw ik ook weleens mijn gal….maar dat doe ik niet om een discussie uit te lokken.

Ik denk dat ik dan ook de kringloopwinkel ga plunderen voor een mega stapel serviesgoed! En dan smijt ik gewoon elke keer een bord stuk i.p.v. weer een klote statusupdate te plaatsen.
Dan val ik mijn Facebook vrienden niet lastig met nutteloze updates! 😀

Hatsee!!!!

Was getekend.
Mrs. W.

Cadeautjes

Geven……cadeautjes krijgen.
Het is zo leuk.
Bij een verjaardag, geboorte, trouwerij is het natuurlijk vanzelfsprekend om met een cadeautje aan te komen.

Mijn kleine broertje heeft sinds kort de sleutels van zijn eigen stekkie. Helemaal top! Mooi huis, leuke buurt.

Dus dan wil je hem iets geven toch? Het liefst geef ik hem alles wat hij nodig heeft,  maar helaas die geldboom staat denk ik niet lang genoeg in de zon ofzo….het schiet iig niet op.

Dus ik gooide een lijntje uit, bij een groot aantal oude collega’s die ik in de jaren en vele banen heb “verzameld”.
Ik ging op zoek naar een knappe wasmachine voor mijn broer. Ja, nuttig cadeau 🙂 al had hij het ook met 5 minuten lopen bij mij kunnen brengen 😉 nee hoor! Gewoon zelf lekker je eigen was doen!

Een oud collega reageerde. Ja hoor die heb ik. Hij moet wel ff schoon maar prima ding! Toen ik vroeg naar de prijs kwamen we op een deal! Hij vier bedrukte setjes voor een baby en dan kreeg ik de wasmachine.
Hoe leuk! Dus ik maakte twee roze setjes (romper,  mutsje, sokjes) en twee blauwe setjes.
Zo leuk! Ik kreeg een “cadeau” voor mijn broer en mijn oud collega heeft voor 4 zwangere vrouwen in zijn omgeving een mooi cadeautje.  Helemaal leuk.
Helaas heb ik geen foto gemaakt…..stommmmm

Daarnaast maakte ik een paar weken geleden een cadeautje voor een vriendin van ons.
Vind het zoveel leuker om een zelf gemaakt cadeau te kopen ipv een gekocht kant en klaar cadeautje.
Dit maakte ik 🙂

image

Fijne goede vrijdag allemaal!

xoxo
Marjolein

Onzekerheid voorbij……rust zacht Jody

Na bijna 5 weken belde mijn moeder (nee we bellen wel vaker hoor! Veel vaker zelfs!) met het nieuws dat we wilde horen….of eigenlijk toch niet…

Je was gevonden…..en niet eens zo heel ver van het huis van mijn ouders.

Ze (mijn ouders en broertje) hebben je gister naar je laatste plekje gebracht.

Rust zacht trouwe viervoeter.
Je bent 16 jaar bij ons geweest en je blijft bij ons. In herinneringen en op foto’s.  Zo blij dat Tim en Bas je geaaid en geknuffeld hebben. Mijn hond….

You left pawprints on our hearts.

image

Samen gewandeld.
Samen lief en leed gedeeld.
Slaap zacht lieve vriend

Je rust is meer dan verdiend.
In tranen laat ik je gaan.

Gisteravond moest ik meteen scrappen.
Fijn om deze emoties meteen vast te kunnen leggen.

16 jaar was jij mijn hond, ik kreeg je voor mijn 16e verjaardag. Pap had je mee in zijn jas. Hij legde je bij mij op schoot. Dikke tranen van blijdschap rolde over mijn wangen, een puppie voor mijn verjaardag.  Pap en mam kozen je naam.
Je oren hingen toen nog….en dat vond ik zo schattig. Later stonden ze rechtovereind, als een mini herder ging je achter katten aan in het bos. Joeg je de eenden op in het weiland.
Vele tennisballen hebben het moeten ontgelden….jij trok al het gele eraf.
Voor een beefstrip ging je mooi zitten en gaf je een poot.

Tijdens de vakanties van ons, logeerde jij bij opa en oma. Waar je je altijd onder bank wurmde…gekke hond.

Zo kan ik nog wel uren tikken over herinneringen aan jou.

We moeten je laten gaan…..jij bent de regenboogbrug over. Wat een mooie benaming.

Ik hoop dat je net als ik het einde als rust heb ervaren, een fijn gevoel, het is goed zo.

Ondanks dat dat voor mij (twee keer) een ervaring was die ik liever niet wil hebben, is het fijn te weten dat er licht is aan het eind van het leven en dat het een rustig en vredig gevoel geeft. Hoop dat jij dat ook zo hebt ervaren.

Rust zacht lieve Jody! Bedankt voor de mooie jaren die jij in ons leven was.

xoxo
Marjolein

Herinneringen

Het ophalen van herinneringen, heerlijk vind ik het.
Zo fijn om herinneringen van vroeger te hebben.
Maar ik wil ze niet vergeten. Daarom ga ik een project bedenken waar ik al mijn herinneringen in kan bewaren, geschreven.
Gewoon voor de leuk, en om al die 100den pennen eindelijk eens leeg te schrijven, en om eens fijn terug te lezen en terug te dromen als ik in het verzorgingshuis zit.

*op to-do-list Herinneringen-boek/project maken*

Moederdag 2013

Zondag 12 mei, moederdag.

Tim had zijn zelfgemaakt cadeautjes al een aantal keer gegeven en ik vertelde hem telkens dat het nog geen moederdag was.
Op moederdag zelf was hij ze een beetje vergeten.
Ik had zaterdag al hele mooie rozen van hem gekregen, hier een close-upje:
2013-05-13 17.42.10

Mooi hè?!

Maar er gaat natuurlijk niets boven een zelfgemaakt cadeautje van je kinderen.
Dit hadden ze gemaakt:
2013-05-14 14.43.10

Zo schattig, de grote is van Bas! Met hand en voet omtrek erop.

Om 11 uur hadden we brunch bij mijn schoonmamma (en schoonpappa). Dus allemaal in de auto!
Tim had voor oma een tekening gemaakt en Den had voor zijn mamma ook rozen gekocht.
Ik had een kaartje gemaakt en die paste prima bij de kleur rozen die gekocht waren.
2013-05-12 10.36.42

Van mijn schoonmamma kreeg ik een ontzettend mooi notebook (ik ben echt verslaafd aan notebooks en het schrijven daarin).
2013-05-18 19.57.34

Mijn mamma was er niet, die zat lekker in het zonnetje te genieten. Maar dat halen we snel in! Ik stuurde haar wel een SMS-je.

xoxo
Mar

Hoe doen ze dit tegenwoordig….

Vroeger….haha ja ik ben 30 dus ik mag dat zeggen 😛
Op school leerde ik nog met het leesplankje….je kent het wel (of misschien niet) Aap Noot Mies….
Manlief leerde een andere (komt uit de stad) iets met roos vis vuur o.i.d.

Als ik nu de digitale schoolborden zie en de laptops en smartphones…..pffff…..even terug in de tijd 🙂

Maar hoe gaat dit tegenwoordig? Apple, Bleutooth, Chat, Download….Email….Facebook…..??

Fijne donderdag!

xoxo
Marjolein

Schort

Op een van de fora waar ik actief op ben, postte iemand dit verhaaltje. (Hij is ook te vinden op internet op verschillende sites)
Mijn oma had er geen, maar ik weet haast zeker dat mijn overgrootmoeder er wel een droeg.

De historie van de schort

Ik geloof niet dat onze kinderen weten wat een schort is.
Het voornaamste gebruik van Opoe’s schort was, om haar jurk te beschermen, omdat ze er maar een paar had.
Maar ook omdat het makkelijker was, om een schort te wassen in plaats van een jurk.
Ze gebruikte de schort ook als pannenlappen, om de pannen van de kachel of uit de oven te halen. Het diende ook om de tranen en vuile neus van de kinderen af te vegen. En als ze de eieren uit het kippenhok ging halen, was de schort ook heel handig om de eieren te dragen.
Als er visite kwam konden haar verlegen kinderen onder haar schort schuilen en als het koud was kon ze haar armen er in draaien en opwarmen.
Het was ook heel geschikt om de menige zweetdruppeltjes af te vegen, als ze gebukt stond over de kachel met koken.
Hout voor de kachel werd ook in de schort binnen gebracht. Uit de tuin droeg ze van allerhande soorten groente naar binnen en als de erwten gedopt waren gingen de schillen in de schort.
In de herfst werd de schort gebruikt om de appels op te rapen, die onder de bomen lagen.
Als Opoe onverwacht visite aan zag komen, je stond er van te kijken hoeveel meubeltjes dat ouwe schortje nog kon af stoffen en dat in een paar seconden.
Als het eten klaar was, ging ze naar buiten en zwaaide met haar schort, dan wist iedereen dat het tijd was om binnen te komen.
Het zal nog lang duren, voordat iemand uitgevonden heeft, wat voor zoveel doelen gebruikt kan worden, zoals het schortje!

Vergeet niet!! In deze tijd zouden wij er gek van worden, te weten hoeveel bacteriën er in dat schortje zaten.

Wat is er veel veranderd in de jaren…..

xoxo
Marjolein