Category Archives: Challenges

2015…..change

image

2015 is nog geen week oud.
Goede voornemens lees ik op vele blogs die ik volg.
Mooie doelen voor het mooie nieuwe jaar.
Inspirerende teksten die je aan het denken zetten.

Dus heb de dagen die 2015 oud is ook eens nagedacht.

Goede voornemens wil ik het eigenlijk niet noemen.

Wil het een verandering in de manier van leven noemen. Ik wil veranderen in degene die ik WIL zijn.
Mijn nare ervaring van een paar jaar geleden pak ik in, in de mooie en minder mooie herinneringen. Dat  pakje neem ik wel mee, mee in mijn rugtas die bij mij blijft.
Maar ik ga het een beetje loslaten.

Verandering  (of change) is het woord voor 2015. Verandering op vele verschillende vlakken. Mijn schouders gaan eronder, gaan.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf gaat in deze echt wel op.

Enjoy life!
Maak er jouw 2015 van

xoxo
Mrs. W.

33 jaar

Ja! Vandaag ben ik 33 jaar! Vandaag is MIJN verjaardag, de dag waarop ik volgens de kalender mezelf een jaar ouder mag noemen.
Misschien ben ik wel bijzonder want ik vind het helemaal niet erg dat ik 33 ben geworden. Oh jee, dichterbij de 35 en dan volgt de 40 al snel.
Nou en?
Leeftijd is maar een cijfer of in mijn geval en natuurlijk in jullie geval ook 2 cijfers.
3 cijfers wil ik heus halen maar wel in goede gezondheid en dat mijn koppie het ook nog allemaal door heeft.

33

Maar goed, vandaag dus jarig.
Vieren doe ik het niet vandaag πŸ™‚ Ben gezegend met een schoonmoeder en schoonzus die op 26 en 27 oktober jarig zijn, dus het is een druk weekendje geweest.
Daarnaast waren er nog veel meer verjaardagen en leuke dingen afgelopen weekend dat ik zoiets had van.
Weet je wat we doen het lekker op 2 november. Blijf ik gewoon nog lekker een paar dagen jarig πŸ™‚ Leuk!!

33 jaar al een behoorlijk leven achter me en natuurlijk nog een veel langere tijd te gaan!
Achter me een leven vol ervaringen, up & downs, positieve en negatieve dingen, blijdschap en verdriet.

Maar vandaag sta ik aan het begin van een nieuw jaar in mijn leven, een jaar wat mij gaat brengen wat ik wil en waar ik me best voor ga doen.
Een jaar waarin ik mijn droom/dromen ga na jagen.
Want als iemand anders het kan, dan kan ik het ook!

dreams

Er zijn een 4tal dromen/doelen die ik dit jaar wil halen. Of dat ook gaat lukken…daar blog ik volgend jaar over. Als ik mijn 34ste verjaardag vier!
Verklappen hier doe ik ze niet, want dat is niet leuk en dan gaan jullie mij misschien vragen goh hoe staat het met dat doel en met die droom.
Nee, ik laat het hierbij.
Dit jaar gaan we positiever maken, daar gaan we voor. Ik doe mijn schouders er in ieder geval onder.

Fijne maandag

xoxo Mrs. W.

Project Overtollig

Afgekort Project O.

Alles wat overtollig is moet weg! Ben er klaar mee.
Overtollige spullen, kleren, rommel, kilo’s! Hup weg ermee.

Enkele weken geleden ben ik begonnen met Project O steeds meer begon de troep in huis me tegen te staan. Ook die kilo’s die nog in de weg zitten moeten weg, maar eerst die troep!

Toen ik ging samenwonen met D kwamen wij allebei van onze slaapkamer in ons ouderlijk huis. We gingen niet eerst naar een flatje of een appartement, nee we gingen samenwonen in een eengezinswoning. En een best grote ook πŸ™‚ We wonen er nog steeds, nu dan ook nog eens samen met grote en kleine broer.

Onze meubels kochten we via Marktplaats, we hebben vele kilometers gereden en veel gelachen. Zo sprokkelde wij ons interieur bij elkaar! Als we weer nieuwe meubels nodig hebben doen we het weer op die manier.

Maar terug naar het onderwerp. Project O.

Na het verhuizen van al onze spullen van onze ouders naar ons eigen stulpje, hadden we een woning gevuld. Bizar.
Je “woont” in een slaapkamer en dan heb je met die spullen een heel huis gevuld.
Door de jaren heen kwamen daar natuurlijk veel spullen bij. We hebben beiden onze hobby’s en de spullen daarvoor groeiden in de jaren, kan ik toch wel zeggen, explosief.

Toen kwam grote broer en moest er een kamer leeg, geen probleem! We hebben ruimte genoeg. Spullen werden verdeeld over de derde slaapkamer en de zolder, waar we ook even een vliering in maakten. Nog meer ruimte πŸ™‚
Kleine broer kwam en daar waren we al op voorbereid, de vliering lag inmiddels tot de nok toe vol spullen om over de zolder maar niets te zeggen.

Let’s pile it up! Laten we dat maar zeggen.

Het afgelopen jaar, heb ik heel veel leuke dingen gefreubelt op zolder, maar ik miste werkruimte, ik maakte 50 bij 50 cm vrij op mijn bureau om iets te kunnen maken. Maar echt ideaal was het niet.

Want naast die 50 bij 50 centimeter werkplek lag alles op stapels, was het opendoen van de kast waar mijn scrapbookspullen in lagen geen goed idee….deur open…betekende VANGEN!!!!!

Maar naast de zolder, was ook de trapkast een plek geworden die we vol bleven stoppen met allerlei troep uhhh spullen excuus.

En toen…kwam de omslag

Enkele weken geleden besloot ik dat het tijd was om Project O te starten.
Opruimen, uitzoeken, weggooien, (eventueel) verkopen, re-organiseren! Ik had er zin in.
Zo’n plan valt natuurlijk altijd tegen. Had helemaal geen zin om nog weken of maanden in de ellende te zitten.
In mijn hoofd was het een aantal dagen project. Maar ik ben nog steeds op zolder bezig. Heb wel kleine broer zijn kledingkast al uitgezocht en de trapkast is inmiddels netjes.

Ergens valt dit tegen, maar het is ook een teken dat het in mijn hoofd nog niet helemaal lekker gaat.
Je kunt niet in een dag de wereld rond op je fiets. En zo kan je ook je hele huis niet opruimen, uitzoeken & reorganiseren in een week.
Daarnaast doe ik het op mijn eigen tempo en laat ik me door niks of niemand opjagen. Als ik een dag geen zin heb of twee dagen doe ik gewoon lekker niets.

Maar Project O gaat door, en zal slagen.
Want een opgeruimd en ruim huis, betekend ook ……
Precies it’s all about the head.
Ik verlang naar ruimte, ik verlang naar orde. Als ik dat heb bereikt hier in huize W. zal ik met mijn verwerking ook verder kunnen.

Fijne regenachtige en winderige dinsdag!

xoxo
Mrs. W

Voorraadkast – vriezer

Stiekem ben ik jaloers, ja je leest het goed jaloers.
Jaloers op de mensen met een overvolle voorraadkast en vriezer.
Mensen die wanneer je daar onverwachts op visite bent, je gewoon mee kan blijven eten.
Ze altijd iets voor bij de koffie hebben, het niet uit maakt of je daar in je eentje binnenstapt of met z’n 10en.
Er is altijd genoeg.
Zij putten uit een onuitputbare (lijkende) voorraadkast en een vriezer met een jaar lang voer-voorraad.

Ik heb dus niet zo’n voorraadkast en al helemaal niet zo’n vriezer.
Waarom? Nou ik ben een verwend nest. Tegenwoordig is de Jumbo elke dag open, dus is mijn instelling wat veranderd.
Ik haal geen voorraad, of beter gezegd ik haal niet voor een week al boodschappen hoor, ik kan toch zo naar de Jumbo.

En daar gaat het dus mis!
Want het komt hier wel eens voor dat ik geen koekje bij de koffie heb, of dat net de cola op is terwijl visite dat graag zou drinken.

En die halve koe en dat hele varken en dat stukje schaap ligt hier al helemaal niet in de vriezer.

Natuurlijk zet ik elke avond een maaltijd op tafel, maar soms als het met je hoofd niet helemaal lekker gaat en ik dus geen zin heb op naar die Jumbo te gaan die toch alle dagen open is……
Dan ga ik op blauwe scherm, komen er errors! Grrrr had ik maar zo’n vriezer, had ik maar zo’n voorraadkast.
Kon ik maar putten uit een voorraad waar je u tegen zegt.

Maar helaas, niets van dat alles.

Misschien moet ik daar maar eens verandering in brengen. Want stel dat we dit jaar een hele strenge winter krijgen. Stel dat we door een meter of twee sneeuw voor de deur, niet meer naar de Jumbo kunnen die alle dagen open is. Wat dan?

Precies! Dus ik ga NU een boodschappenlijstje maken. Want je weet maar nooit wanneer het gaat vriezen!

Mrs.
W.

*foto’s geleend op het www

Serviesgoed versus Social Media

Verbazing, onbegrip, de plank misslaan, waarom?

Serviesgoed versus Social Media.

Het is 2014 (even voor degene die onder een steen leven en niet weten dat we in de zesde maand van 2014 zitten). Social Media is voor vele van ons een onderdeel van het dagelijks leven.
Zal meteen toegeven dat ook ik dagelijks een aantal maal mijn Facebook TL check, Twitteren doe ik een stuk minder.
Heb ook geen vogeltjes meer in mijn hoofd…dus misschien als het straks weer korter licht is en ik vaker als kluizenaar achter mijn PC op zolder zit, ik mijn vleugels weer uitslaan in het land dat Twitter heet.
Ook daar zal ik, zoals een vogel dat doet, zo af en toe eens flink op een aantal dingen schijten.

Social Media, iets waar ik in mijn jeugd (Ja, mensen ik ben 32 dus ik mag het over vroeger en mijn jeugd hebben) nog nooit van had gehoord.
Wij speelde slagbal in de straat met tennisballen naast een rits geparkeerde auto’s en er werd niet gezeurd over een deuk of kras. Tenminste niet tegen ons.
We gingen met een handvol roestige spijkers en een hamer naar een boom in het groen en sloegen deze in de boom om zo makkelijk in de boom te kunnen klimmen. (de boom staat er nog….)

Tegenwoordig is dat wel anders, kinderen op de basisschool zijn in de laatste klassen al uitgerust met een ware smartphone.
Spelen games op PC, playstation, Xbox…of misschien wel gewoon op hun smartphone.
Zijn minder buiten (uitzonderingen daargelaten) en en en (rest naar eigen wens aanvullen).

Met het hele Social Media tijdperk komen ook de zogenoemde “games” met zich mee.
Op Hyves weet ik nog over de kleur van je BH of waar je handtas stond. Ook deze “spelletjes om reacties uit te lokken” waren toen al hip! Hyves goes way back!
Nu bestaat er een hoax wijzer dus ben je snel genezen als je geen snars van dit soort dingen begrijpt.

Gister was het voor mij de druppel! Op mijn TL verschenen 30!!!! zinloze (in mijn ogen hè) statusupdates zoals WC papier op, sokken op, geen tampons meer, waarom ben ik geil als ik alleen ben, en ben onder een boete uitgekomen door mijn borsten te laten zien.
Nutteloze updates die reacties uitlokken in de trant van: heb hier nog wel een pak voor je hoor, moet je ik een paar sokken brengen, wil je een gebruikte of een nieuwe, je kunt de hand toch ook aan je zelf slaan, dan is agent zeker alleenstaand…….Pfff jongens.

Het zal vast aan mij liggen, zeker gezien de reacties die het voortbracht.
Ik zie de humor er niet van in.
Deze statusupdates zijn er namelijk om awareness te “creΓ«ren”. Awareness voor kanker in welke vorm dan ook.
Uiteraard vind ik die awareness heel belangrijk, we moeten deze klote-ziekte nooit vergeten. Wie is er niet iemand in zijn of haar nabije omgeving verloren of wie kent er niet iemand die tegen deze ziekte vecht. Precies! Iedereen!
Maar waarom deze zinloze, reactie-uitlokkende statusupdates? Sorry ik snap de grap waarschijnlijk niet.
Ik gooi extra in de collectebus!
Maar misschien komt dat wel omdat ik heel anders in het leven sta.
Anders in het leven omdat ik twee keer het licht heb mogen zien, maar dat er een groep mensen mijn borstbeen gekneusd hebben om hier terug te krijgen op deze aardkloot.
Misschien veranderd dat een mens wel in alles, doen, denken, willen, zien, voelen – misschien?

Vroeger smeten we thuis een serviesgoed naar de klote als we bericht kregen dat iemand kanker had, vloekten we de hele tyfus bende bij elkaar. Een uitlaatklep zoals we dat nu kennen was er niet! En misschien maar beter ook.
Het wekt namelijk nogal wat dingen op. Mensen interpreteren dingen niet zoals bedoeld. Gaan met HOOFDLETTERS tikken of gebruiken het ! meervoudig.
Waarom? Waarom is er zoveel frustratie als iemand zijn hart lucht op een van de platformen die tegenwoordig binnen handbereik zijn?
Waarom moet iedereen zijn of haar gelijk krijgen? We wonen toch in Nederland, waar wij een mening en een eigen wil mogen hebben?
Social Media…..af en toe moet het gewoon uit! Uit het systeem, uit je dagelijkse ritme.

Ik tref het niet de laatste dagen. Gister werd ik debiel van de status-updates, plaatste in reactie daarop ook een update met reacties tot gevolg.

Vandaag wilde ik voor kleine broer een ID kaart aanvragen en de mevrouw achter de balie had blijkbaar haar dag niet en sprak mij op een toon aan die niet geheel paste. Het voelde alsof getrouwd zijn een misdaad was :S Bent u getrouwd? Waar is u man? Heeft hij toestemming gegeven voor het aanvragen? Heeft u het formulier met handtekeningen bij u?
(gelukkig allemaal goed gekomen hoor! ID is aangevraagd).

Dat was opstootje twee binnen 48 uur wat mijn verstand niet helemaal begreep, maar zoals altijd komt alles in 3-en. Zo nu ook….

Pesten is al jaren een “BIG THING” (oh jee, ik gebruik hoofdletters. Mijn excuses). Een big thing dus. Vroeger, ja hoor daar is hij weer, vroeger deed je dat op het schoolplein, op school, op straat, als je elkaar zag of je zocht elkaar op. Tegenwoordig is het natuurlijk nog makkelijker: Social Media.
Waar het op het schoolplein na schooltijd of zo vlak voor het eten ophoudt gaat het op Social Media gewoon door.
Ook ik was de sjaak vroeger, ook ik werd gepest. Maar nee ik sta er boven. Boven degene die mij het leven een stuk minder leuk hebben gemaakt op de basisschool en de middelbare school. Ik sta er boven! Maar ik kan heel goed begrijpen dat in deze tijd je niet meer kunt vluchten voor pesterijen. Facebook, Twitter, Whatsapp en wat je allemaal niet meer hebt om elkaar tegenwoordig te bereiken.

Het derde incident was dan ook in deze context…haar zoon kwam overstuur thuis. Iets met een groep tegen één. Als moeder zijnde postte zij een statusupdate op Facebook. Met een ware reactie-vloedgolf tot gevolg. Opmerkingen als ik zal ze wel even dit of dat, meervoudig ! gebruik. Het ging er niet netjes aan toe, mijn vriendin daarentegen bleef correct en beleefd naar iedereen die haar de les wilde lezen! Chaupeau meid! Top!
Waarom hadden ook deze mensen na het lezen van haar statusupdate uit frustratie of kwaadheid even een bord of beker uit de kast aan gruzelementen gegooid? Misschien moeten we daar maar weer naar terug!

Maar niet alleen het pesten gaat door.
Ook het gal spuwen over iets wat je is overkomen. Even een uitlaatklep…dus een tweetje of een statusupdate.
Iedereen heeft er iets op te zeggen, iedereen denkt zijn/haar gelijk te hebben.
Mensen hou op! Get a live! En geniet vooral van je leven! Al is het maar van de kleine dingetjes….GENIET!

Natuurlijk spuw ik ook weleens mijn gal….maar dat doe ik niet om een discussie uit te lokken.

Ik denk dat ik dan ook de kringloopwinkel ga plunderen voor een mega stapel serviesgoed! En dan smijt ik gewoon elke keer een bord stuk i.p.v. weer een klote statusupdate te plaatsen.
Dan val ik mijn Facebook vrienden niet lastig met nutteloze updates! πŸ˜€

Hatsee!!!!

Was getekend.
Mrs. W.

Dag 3 #fmsphotoaday

2014-05-03 10.04.42

xoxo
Mrs. W.

Dag 2 #fmsphotoaday

2014-05-02 11.04.12

xoxo
Marjolein

Ja! Yes! Ik doe mee….

Al een behoorlijke tijd wil ik mee doen aan #fmsphotoaday maar op een of andere manier heb ik de eerste van de maand altijd wel wat lijkt wel.
Maar op deze 1 mei dus niet πŸ™‚ Geen afspraken, geen drukke plannen….gewoon even niets.Nu las ik op het blog van Jet -> Dansen in de regen een blogpost over #fmsphotoaday dus ik dus JA! Nu moet ik ook mee doen! Want met meerdere mensen is het leuker en hou ik het waarschijnlijk ook een maand vol!

Doe je ook mee?
may

En om dan ook meteen maar te beginnen….
Numero 1:
1 fmsphotoaday

Kom op! Doe mee! Leuk!!

Fijne donderdag!

xoxo
Marjolein

Cadeautjes

Geven……cadeautjes krijgen.
Het is zo leuk.
Bij een verjaardag, geboorte, trouwerij is het natuurlijk vanzelfsprekend om met een cadeautje aan te komen.

Mijn kleine broertje heeft sinds kort de sleutels van zijn eigen stekkie. Helemaal top! Mooi huis, leuke buurt.

Dus dan wil je hem iets geven toch? Het liefst geef ik hem alles wat hij nodig heeft,  maar helaas die geldboom staat denk ik niet lang genoeg in de zon ofzo….het schiet iig niet op.

Dus ik gooide een lijntje uit, bij een groot aantal oude collega’s die ik in de jaren en vele banen heb “verzameld”.
Ik ging op zoek naar een knappe wasmachine voor mijn broer. Ja, nuttig cadeau πŸ™‚ al had hij het ook met 5 minuten lopen bij mij kunnen brengen πŸ˜‰ nee hoor! Gewoon zelf lekker je eigen was doen!

Een oud collega reageerde. Ja hoor die heb ik. Hij moet wel ff schoon maar prima ding! Toen ik vroeg naar de prijs kwamen we op een deal! Hij vier bedrukte setjes voor een baby en dan kreeg ik de wasmachine.
Hoe leuk! Dus ik maakte twee roze setjes (romper,  mutsje, sokjes) en twee blauwe setjes.
Zo leuk! Ik kreeg een “cadeau” voor mijn broer en mijn oud collega heeft voor 4 zwangere vrouwen in zijn omgeving een mooi cadeautje.  Helemaal leuk.
Helaas heb ik geen foto gemaakt…..stommmmm

Daarnaast maakte ik een paar weken geleden een cadeautje voor een vriendin van ons.
Vind het zoveel leuker om een zelf gemaakt cadeau te kopen ipv een gekocht kant en klaar cadeautje.
Dit maakte ik πŸ™‚

image

Fijne goede vrijdag allemaal!

xoxo
Marjolein

Mijn spiegelbeeld en ik……

Wat heerlijk dit weer! Wat heerlijk dat je zonder jas ‘s middags in het zonnetje aan een kop thee je gedachten de vrije loop kan laten gaan.
Dagdromen in het zonnetje in de tuin.
Heerlijk!!!!

Maar met dit mooie weer kan ik natuurlijk niet met lange mouwen in de tuin gaan zitten. Heb het al niet zo op warmte (zo loop ik het liefst heel het jaar op blote voeten)….en dus moet ik er aan geloven.
Vol goede moed sjok ik de trap op…op weg naar mijn kledingkast (die ik overigens nodig eens moet opruimen).
Met een zwaai gooi ik de deur open, vang het een en ander op.
En dan….plof ik op bed.
OH JA!!!! Ik hou niet van shoppen! Voor mijn mannen is het dat het moet.
Maar voor mezelf?? Nee dank je.
Wat resulteert in een kledingkast met weinig keuze….en veel kleding die eigenlijk al in de zak voor de textielbak had moeten zitten….

Ik hield er al niet van, maar nu helemaal niet meer. En waarom? Mijn spiegelbeeld, een pashokje, andere vrouwen in de paskamers (uitspraken als: “dat staat je echt heel leuk” PLEASE GO AWAY!!!!!)…….Nee aan mij niet besteed…..
Maar soms moet je…dan kun je er niet onderuit. Binnenkort moet ik de moed maar weer eens bij elkaar rapen.
Mijn spijkerbroeken zijn te groot….heb hooguit 4 zomerse shirts…..
Dus mijn garderobe heeft echt nieuwe input nodig.

Maar oh oh mijn spiegelbeeld. En in een pashokje zijn toch minimaal 2 spiegels.
Waarom problemen met mijn spiegelbeeld? Nou….iets met gewicht. …iets te veel (zou er graag 25 kilo af willen hebben) en een buik en vooral het vel daarvan. Twee zwangerschappen en ziekenhuisverblijf hebben niet echt goed gedaan aan de elasticiteit daarvan. Zonder steunende en corrigerende ondermode ben ik nergens.
En nu met de mooie warme dagen kan ik je vertellen dat ik daar helemaal niet blij mee ben.
Dus de knop moet weer om……maar psychisch gaat dat niet en daar baal ik best wel veel van. Nu kun je denken of zeggen waar een wil is is een weg maar in mijn geval gaat dat niet op. Want nu ik dit bericht tik is net natuurlijk niet de eerste keer dat ik hier tegenaan loop. Nee hoor! Heb namelijk nogal wat spiegels in huis en bij elke denk ik aan dat spiegelbeeld. Dat spiegelbeeld wat ik heel graag anders wil zien. Heel graag wil veranderen, maar dat gaat mij heel veel bloed, zweet en tranen vooral heel veel tranen kosten.

Keep you posted.

xoxo
Marjolein